Winkelmand

Back to top

Het geheim van bomen

Praktijk-L / Geen categorie  / Het geheim van bomen

Het geheim van bomen

Voor bijna ieder blog snijd ik een accuraat thema aan en zo ben ik afgelopen weken meerdere keren tegen het onderwerp bomen aangelopen. (Ik ben overigens en gelukkig niet letterlijk tegen een boom aan gelopen). Meerdere mensen vertelden mij dat ze van bomen hielden en waarom, Daardoor kwam ik opnieuw tot het besef dat ik ook erg van bomen houd. Ik houd ervan om ze te fotograferen, om ze te zien en om bij ze in de buurt te zijn. Hieronder meer informatie en waarom bomen zo geweldig zijn.

 

Bomen zijn de oudste nog levende organisme vanuit de oertijd. Ze spreken een stille taal, waarbij ze communiceren via geur, smaak en elektrische impulsen. Zonder bomen en planten zouden wij niet kunnen leven, aangezien er dan uiteraard niet genoeg zuurstof in de atmosfeer aanwezig zou zijn om de mens en dieren in leven te houden. Het zijn levende organismen, al kunnen ze zich niet bewegen of uiten zoals mensen en dieren, maar desalniettemin leven ze en is het handig als we ons om hen bekommeren.

 

Onderzoekers zijn er inmiddels achter gekomen dat bomen een ondergronds netwerk kunnen vormen, waardoor in sommige bossen alle bomen met elkaar in verbinding staan en als één groot organisme leven. Ze kunnen impulsen naar elkaar sturen via schimmels die de wortels van individuele bomen verbinden of omdat hun wortels direct aan elkaar groeien. Ze hebben ontdekt dat bomen niet met alle andere bomen aan elkaar groeien, maar alleen met hun eigen soort of eigen afstammelingen. Dat zou betekenen dat ze herkennen welke boom familie van henzelf is. Eigenlijk zijn bomen dus sociaal (of antisociaal).

 

Bomen delen hun voedsel en kunnen zelfs een boom die zijn bladeren kwijt is in leven houden. Het voordeel hiervan is dat door samen te werken, de soort beter in stand gehouden kan worden en dus betere overlevingskansen heeft. Een bos bestaat niet uit individuele bomen. Zou dat wel zo zijn, zouden veel bomen geen grote leeftijd bereiken en zouden er kale plekken in bossen ontstaan, die ervoor zorgen dat bijvoorbeeld een storm veel meer schade aan zou kunnen richten, dan wanneer er geen open plekken zijn. De zon zou de kleine boompjes op open plekken verbranden en de grond uitdrogen. Op een bepaalde manier houdt een bos zichzelf in stand.

 

Sommige bomen worden wel uit het netwerk gestoten en rotten uiteindelijk weg, terwijl anderen in leven gehouden worden. Dat kan komen door de mate waarin een boom een verbinding met de andere bomen heeft of wellicht heeft het te maken met affectie. Je zou kunnen zeggen dat als een boom niet goed in de groep ligt, dat hij uit de groep gegooid wordt. Terwijl soms zieke bomen juist in stand worden gehouden door de anderen.

 

Als een boom dezelfde hoogte bereikt als zijn buurman of -vrouw, groeit hij niet snel door in de hoogte, maar verlegt de focus op het verstevigen van de takken. Het schijnt dat bomen dat niet doen in de richting van de bomen waar ze een stevige verbinding mee hebben, maar richting de bomen ‘die ze niet mogen’. Sommige bomen zijn zo verstrengeld in elkaar dat wanneer de een doodgaat, de ander niet kan overleven.

 

Een voorbeeld van communicatie

Op de Afrikaanse savanne eten giraffen graag van de acaciabomen. De Acacia’s zijn daar niet blij mee en pompen een gif naar hun bladeren, waardoor de giraffen ophouden met eten van de boom. De giraffen lopen niet naar de volgende boom, maar trekken honderden meters verder om daar weer van de Acacia’s te gaan eten. De Acacia’s in de buurt van de bomen waar ze van hadden gegeten, hebben aan de buren doorgegeven dat ze het gif naar hun bladeren moesten pompen. Opvallend was dat de giraffen soms wel naar bomen in de buurt liepen, maar dat was alleen tegen de wind in. De Acacia’s gaven een noodsignaal aan hun buren af via geur.

 

Pijn

Bomen merken het wanneer er een beest van hun bladeren eet. Ze hebben elektrische impulsen waardoor ze informatie aan henzelf en uit de omgeving kunnen ontvangen en doorgeven. Omdat ze zo’n lange levenspanne hebben, verplaatsen de elektrische impulsen zich langzamer dan bij de mens. Daarom duurt het bijvoorbeeld een uur voordat de Acacia het gif in zijn bladeren heeft gepompt wanneer er een beest aan staat te knabbelen. Toch is het een accurate reactie op de situatie van toepassing.

 

Ecosysteem

Bomen nemen een prominente en onmisbare plek in alle ecosystemen in. Een voorbeeld uit de geschiedenis van het Yellowstone National Park in Amerika, maakt het duidelijk. In de jaren ’20 verdwenen de wolven uit het park. Hierdoor hadden de herten vrij spel en vraten alle gebladerte van de bomen in het park op. De bomen gingen hier uiteindelijk ten onder waardoor de rivier, die in bedwang werd gehouden door de bomen aan de oevers, vrij spel kreeg. Dieren die afhankelijk waren van de bomen verdwenen en de vegetatie werd in zijn geheel minder. Uiteindelijk kwamen de wolven terug, die ervoor zorgden dat de kuddes grazers niet op één plek bleven en geen te grote aantallen vormden, waardoor de bomen weer konden groeien. Hierdoor kwamen bijvoorbeeld de bevers weer terug, want die konden door de verminderde sterke stroming van de rivier en het materiaal dat de bomen hen gaven weer dammen bouwen. En zo werd het de balans in het park weer herstelt en kwam het leven weer terug.

 

Dit was slechts één voorbeeld, maar bomen zijn op meerdere manieren onmisbaar om de balans die op Aarde bestaat, te behouden. Laten we voorzichtig met onze bomen zijn en ze respecteren als levende, voelende organismen.

 

bomen

No Comments

Leave a Reply