Winkelmand

Back to top

Het ondernemen tot nu toe IV

Praktijk-L / Geen categorie  / Het ondernemen tot nu toe IV

Het ondernemen tot nu toe IV

Sinds mijn vorige blog is er veel gebeurd. Vandaar de lange periode van stilte. Eind oktober kreeg ik de kans om een de begeleiding van een jongere met autisme over te nemen. Bijna tegelijkertijd kreeg ik de kans om op de dinsdag een ruimte te huren in een huisartsenpraktijk om daar kunstzinnige therapie te kunnen geven en mensen doorgestuurd te krijgen. Daarnaast kreeg ik er nog twee jongens met autisme bij om te begeleiden, thuis en op school.

 

En sindsdien was het wennen aan werkritme, na een tijd niet meer volledig gewerkt te hebben, maar thuis aan het opbouwen van de praktijk te hebben gewerkt. Van één dag werken naar vijf dagen werken, was even een shock, maar wende al snel. In het begin was ik onzeker over wat ik precies moest doen en of wat ik deed dan wel goed was. Na overleg en het evalueren van mijn eigen handelen, besefte ik dat ik mezelf de tijd moest gunnen om te wennen en in mijn rol van begeleider en therapeut te groeien. Dat gaf rust aan mijn hoofd.

 

Ik ben gestopt met het werken bij Randstad. De maandag was een lange dag die ik liever wilde gebruiken om mijn administratie bij te houden en zaken voor de praktijk te regelen. Ik liep namelijk nogal achter en zat soms doordeweeks tot elf uur facturen of sessieverslagen te schrijven. Dat is niet helemaal de bedoeling. Gelukkig heb ik wéér uitstel van de beroepsvereniging gekregen en heb ik inmiddels bijscholing gedaan, een eigen intervisiegroep opgericht (met helaas nog maar één lid, we moeten met minstens met drie personen intervisie doen), een boekouder aangenomen, de steun van de gemeente opgezegd omdat ik mezelf financieel kan onderhouden, mijn studieboeken opnieuw doorgelezen om mijn kennis weer te verfrissen, de muren van de huisartsenpraktijk gesluierd en geleerd hoe het (niet) moet en nieuwe plannen gemaakt om mijn cliëntenkring uit te breiden en mezelf (her)kenbaar te maken in de buurt.

 

Hoe meer therapie en begeleiding ik geef, hoe meer ik inzie hoe wij allemaal onze lessen voor onze kiezen krijgen. Die lessen zijn verbonden met de mensen om ons heen. Vooral wanneer kinderen en ouders met elkaar te maken hebben. We kunnen kiezen om de les niet te zien en de pijn niet te hoeven voelen. Maar al onze ervaringen, leuk en onprettig leiden ertoe dat we ons er op een bepaalde manier tot moeten verhouden. Je kan hetzelfde blijven doen en denken als dat je altijd al deed, maar dan zal je keer op keer hetzelfde resultaat krijgen en dezelfde vervelende ervaring zal je nogmaals raken en nogmaals of blijft een zekere negatieve invloed op je uitoefenen tot aan het vervelende aan toe.

 

Het blijven hangen in hetzelfde ongezonde patroon kan ervoor zorgen dat we ziek worden. Ik bedoel niet dat ziek worden je eigen schuld en verantwoordelijkheid is. Ik ken geen mens dat nog nooit ziek is geweest. Het hoort bij het leven. Afhankelijk van de ernst of de duur van de ziekte, of misschien wel in elk geval, is het hulp krijgen bij het overkomen van de ziekte van essentieel belang. Wanneer je ziek bent, is het zwaarder om jezelf en de dagelijkse bezigheden te dragen, laat staan dat je in je eentje op zoek moet naar een oplossing.

 

Gezond blijven heeft ermee te maken dat je een tegenwoordigheid van geest hebt, in zodanige mate dat je de ervaringen die je meemaakt kan verwerken en kan plaatsen. Wil je groeien – aan je persoonlijke ontwikkeling werken, je ontplooien of iets nieuws leren, een probleem oplossen – is het zaak om te veranderen. Soms gaat dat veranderen gepaard met een ziekte, fysiek of psychisch. De ziekte geeft je de kans om een stap terug te doen, het is een signaal van het lichaam of van de geest dat het aandacht nodig heeft. Een signaal dat je beter voor jezelf kan zorgen en jezelf niet moet vergeten. Soms brengt het leven je in een dusdanige positie dat je door de bomen het bos niet meer ziet, maar er is altijd een manier om beter je best voor jezelf te gaan doen, wat onvermijdelijk zal resulteren in meer gezondheid. Ziekte zorgt voor transformatie; soms kun je niet veranderen zonder ziek te worden. Het is alleen zaak de ziekte niet de overhand te laten hebben, want dan kan het gevaarlijk worden.

 

Het beste met jezelf voor hebben, betekent niet automatisch hard werken of vervelende dingen doen. Het betekent juist opzoeken wat je nodig hebt, dingen doen die je leuk vindt. Zoeken naar waar je van houdt, je focussen op waar jij blijer van wordt, gelukkiger. De rust nemen om jezelf beter te leren kennen, nieuwe ervaringen op te doen en weer van jezelf te leren houden. Daar is soms hard werken en door pijnlijke gevoelens heen werken voor nodig, maar het resultaat daarvan zal beter voelen dan het resultaat van het ontwijken ervan. In mijn optiek zijn de beste remedies tegen ziekte gehoord worden/aandacht krijgen van jezelf en een ander en liefde ervaren.

 

Niet iedere ziekte is te genezen. Niet alle geestelijke of fysieke problemen zijn een ziekte. Kijk bijvoorbeeld naar autisme. Mensen met autisme werken in mijn optiek op een andere manier dan ‘normale’ mensen, wat normaal dan ook moge betekenen. Ik heb niet het idee dat je wanneer je met autisme geboren wordt, je daarvan af kan komen. Wat ik wel geloof is dat je met de juiste hulp en begeleiding een manier kan vinden om zo goed en fijn mogelijk (voor jezelf) te kunnen leven en – in dit geval – van autisme je kracht kan maken en het in kan zetten in een wereld die de heldere, eerlijke, gevoelige en rechtdoorzee kwaliteiten van mensen met autisme hard kan gebruiken.

 

Voor ziekten die wel te genezen zijn, is er een weg naar ontwikkeling en genezing. Er zijn talloze manieren om te kunnen genezen. Maar een hele mooie manier om dat te bereiken, is uiteraard kunstzinnige therapie.

 

No Comments

Leave a Reply